Historie van café ‘t Keerpunt wordt voortgezet

SPIJKERBOOR - In de persoon van Ivo Dijkema is de twaalfde uitbater van café ‘t Keerpunt een feit. Hij zorgt er voor dat het 260 jaar oude verhaal van het dorpscafé in Spijkerboor wordt voortgezet. Verlaatwachter Willem Greveling begon in 1750 een kleine kneip voor schippers die bij de sluis moesten wachten. Ivo Dijkema heeft 1 februari het stokje overgenomen van vader Willem (67) en moeder Anneke (66), die besloten hebben er na 21 jaar een punt achter te zetten. Het echtpaar Dijkema heeft van ‘t Keerpunt een gezellig dorps- en muziekcafé gemaakt dat tot in het buitenland bekendheid geniet. Zij gaan nu genieten van hun vrije tijd.

Trots
Het was een spontane actie. Willem Dijkema had zijn baan opgezegd en hem kwam ter ore dat het café naast de woning van zijn vader te koop kwam. ,,Ik wilde altijd al graag iets met muziek doen en we besloten het te kopen”, vertelt Willem. ,,Toen zijn vader het hoorde, verklaarde hij ons voor gek. Ik heb suikerziekte en hij zei: Dat wordt veel te druk voor Anneke! Hij wees daarbij op zijn voorhoofd. Hij heeft het nooit meer mee gemaakt, want twee maanden voor de opening is hij overleden”, vult Anneke aan. ,,Hij zag het niet zitten, maar tijdens de biljartavond in het café vertelde hij vol trots dat zijn zoon het café ging runnen”, zegt Willem, die zelf ook trots is dat zijn zoon de zaak overneemt. ,,Het café heeft een lange historie, dus het zou toch jammer zijn als wij de deur van de kroeg dicht doen. Het is een uniek café, daar moet je zuinig op zijn. Het blijft dus ook zoals het is. ”

Vrienden gemaakt
Het echtpaar opende op 1 januari 1999 de deur van het café. ,,Het was een wat gezapig dorpscafé. Ik ben dan ook direct begonnen met muziek in het café te brengen. Veel lokale, nationale en internationale artiesten hebben hier opgetreden. En daar zijn mooie contacten door ontstaan. Tim Grimm is een goed vriend geworden. Hij heeft zelfs een lied over ’t Keerpunt gemaakt. Ook met Fred Eaglesmith hebben we een goede band opgebouwd”, zegt Willem. ,,En waar we ook altijd veel plezier aan beleefden waren de optredens van Erwin de Vries. Hij begon om 11.00 uur en de laatste gasten gingen tegen 23.00 uur weer weg. Dan hadden ze drie keer gegeten. Ook Erwin bleef vaak lang hangen. Het was vaak het weekend dat het zomertijd werd en we een uur minder hadden. Erwin zij altijd: ik ben blij dat jullie weer zo vroeg voor mij zijn opgestaan. Geweldige dagen waren dat”, zegt Anneke. ,,En er kwam ook altijd een groep uit Yde. Zij kwamen met een huifkar en bleven de hele dag’”, aldus Willem.

Make-up-adviseuse
Anneke kent de klappen van de zweep, want ze groeide op in een café in Noordlaren. Maar ze werkte in de beginjaren ook nog op de parfumerie-afdeling van V&D. ,,Dan kwam ik thuis van werk in mijn V&D-uniform en dan stond er een gigantisch berg afwas. Kon ik eerst gaan afwassen. Het werd op een gegeven moment te druk, dus heb ik mijn baan opgezegd. Ik ben nog steeds make-up-adviseuse voor een Zwitsers cosmeticabedrijf, dat doe ik al 31 jaar, want dat is hartstikke leuk om te doen.”

Sport- en Spelweken
Waar het echtpaar ook met veel plezier op terugkijkt, zijn de Sport- en Spelweken. ,,De activiteiten vonden altijd vanuit het café plaats. Ik heb 20 jaar in Annen gewoond en kende het fenomeen wel. Ze hielden hier wat vreemde activiteiten, vonden wij. Dus hebben we nieuwe spelletjes en activiteiten bedacht. Zoals de playbackshow, dat was in Annen altijd een topper. Dat werd hier ook een succes. Het was voor ons de beste week van het jaar. De animo in het dorp was altijd groot. We hebben ook de ‘Nazit-bokaal’ in het leven geroepen en later de titel ‘Nachtburgemeester’, waarvoor ik een ambtsketen van bierdoppen heb ontworpen. Je dacht dat iedereen na zes dagen feesten er wel klaar mee was, maar na het opruimen van de spullen bleven er altijd wel 25 man hangen. En dat werd het opnieuw feest. Men tilde bijvoorbeeld iemand met stoel en al op het podium en dan zong men voor deze persoon een speciaal lied, zoals Het is altijd lente.... voor een tandartsassistente. Willem heeft een keer het lied Make Up voor mij geschreven. Het waren altijd zware dagen met soms maar een paar uur slaap, maar het waren fantastische tijden.”

Op scherp
Het was natuurlijk niet altijd jolijt. We hebben ook financieel moeilijke tijden gekend, toen een samenwerking met een andere ondernemer wegviel. Dat was best een lastige periode. Maar je wordt er ook door op scherp gezet en gaat dan weer extra activiteiten ondernemen. En ook deze coronatijd is niet fijn. In de 21 jaar hebben we slechts één vechtpartij gehad, maar dat soort taferelen hou je liever buiten de deur.”

Boek en cd
De muziek en het contact met mensen is het mooie van het vak. ,,In de winterperiode hebben we het verenigingsleven en in de zomer komen de toeristen. Daar zijn ook veel vaste gasten bij. Op de eerste mooie dag van het seizoen wil iedereen weten hoe het met je gaat en dan kwam ik aan biertappen niet toe”, zegt Willem. ,,Hoogtepunten waren verder het boek over de geschiedenis van het café en het uitbrengen van een eigen cd.”

Spijkerboor N-H
Anekdotes zijn er genoeg. ,,Zo is er ook een Spijkerboor in Noord-Holland. Dat schept verwarring. Melanie Dekker moest hier eens optreden, maar stond in Spijkerboor N-H. Het optreden hier begon wat later. En we hadden een Fries in het café. Hij had een blind-date. Zijn afspraakje zat echter aan de andere kant van de afsluitdijk. Of het nog wat geworden is, weten we niet.”

Vrije tijd
Willem en Anneke gaan nu genieten van hun vrije tijd. ,,Als Ivo ons nodig heeft dan springen we bij. Ik zal op dinsdagavond tijdens het biljarten mijn medespelers van een hapje en een drankje voorzien. Verder blijf ik mij bezig houden met de muziek. Ik ga verder met de Stichting Moor (was Stichting Veenbraand). Moor is Engels voor moeras. En ik ga als ambassadeur van het Geopark met groepen het Anner moeras in. We gaan ons wel vermaken. Op ons gat zitten kunnen we niet. We zijn echte calvinisten. We moeten iedere dag wel wat zinnigs doen.”