Fans genieten van sfeer op Bluesfestival in Grolloo

GROLLOO – Zonnebrandcrème, waaiers, hoedjes, sloten bier, lange rijen voor de watervulpunten en drukte in de schaduwrijke plekken. De zesde editie van het Holland International Bluesfestival was warm. Maar het deed niets af aan de sfeer van het muziekfestival in Bluesvillage Grolloo. Het is genieten van lekkere muziek, een hapje en een drankje en een heerlijk gemoedelijk sfeertje.

It’s good to be back hoorde je veel van de artiesten zeggen. Het geeft aan dat het na vijf succesvolle edities toch nog best lastig is om goede bands uit het buitenland naar Grolloo te halen. Veel muzikanten in de line up van het festival van dit weekend stonden al eerder op het podium in Grolloo. Het geeft ook aan dat deze artiesten graag spelen op het festival. En voor veel fans maakt het niet uit, zij kunnen hun idool niet vaak genoeg zien.

Het is mooi om te zien hoe fans de muziek en het festival beleven. Drie fans staan te swingen op de toch wat relaxte muziek van singer-songwriter Mark Broussard. De dames kende de teksten van voor naar achteren en proberen hoopvol contact te zoeken met de zanger op het podium. Het wordt beloond. De Amerikaan zwaait even naar hen, waarop de dames op dat moment het gelukkigste trio zijn op het festival. 

Een Amsterdamse fan van Christone ‘Kingfish’ Ingram vertelt over zijn ontmoetingen met de jonge bluesmuzikant. ,,We hebben hem ontmoet in de Melkweg in Amsterdam en vorig jaar zijn we hier met hem op de foto gegaan. Wij weet zit er na afloop nog een ontmoeting in”, zegt hij hoopvol na een gitaarsolo van zijn idool. ,,In de Melkweg ging hij tussen het publiek staan spelen. Dat was geweldig.” Blijkbaar voelt Kingfisch zich als een vis in het water tussen de mensen, want ook in Grolloo staat hij even later tussen het publiek zijn kunsten op de gitaar te vertonen. 

En groepje gehuld in zwarte kleiding en hoge hoeden, zien eruit als echt bluesliefhebbers. ,,Eigenlijk zijn we een ‘autoclubje’, maar we zijn ook dol op muziek. We hebben niet echt een favoriet. We genieten vooral van de sfeer en dat is hier altijd fantastisch.” 

Enkele trouwe bezoekers uit Eindhoven slaan ieder jaar hun kampement op bij de Boerhaarshoeve. ,,Het is daar prima geregeld. We kunnen daar lekker douchen in de ochtend een lekker ontbijtje. Op zaterdagochtend hebben we een bootje gehuurd en zijn we gaan varen op het Zuidlaardermeer. We hebben diverse vogels gezien, zoals aalscholvers, ijsvogels en goudvinken. Eigenlijk zijn we vogelaars. Dus ons weekend kan niet meer stuk.” De Brabanders vertoeven een groot deel van beide dagen achter in de tent, maar zijn onder andere bij het optreden van The Teskey Brothers toch maar naar voren gegaan. ,,Dat was echt genieten, heerlijke muziek.”

Waar een clubje gehuld in shirts me de tour van John Fogerty op de rug voor komen is duidelijk. Ze gaan helemaal uit hun dak tijdens het optreden van het rockidool van Creedence Clearwater Revival die aftrapt met Up Around The Bend en het publiek direct meeheeft. Opvallend is dat de fans die zo uit hun dak gaan nog maar begin twintig zijn, terwijl de muziek van Fogerty toch uit de jaren 60 stamt, de tijd van Woodstock. Fogerty heeft zelfs zijn Rickenbaker-gitaar bij zich waar hij mee op dat festival speelde. Hij was meer dan 40 jaar uit het oog verloren, nadat hij de gitaar aan een fan had gegeven, maar kreeg hem terug van zijn lief tijdens Kerst. ,,Ik ben in contact met zijn muziek gekomen door mijn vader. Het is aanstekelijk muziek. Ik ben mij erin gaan verdiepen en dan kom je erachter dat John Fogerty aan de basis van de rockmuziek heeft gestaan”, aldus de fan uit Bathmen onder de rook van Deventer. ,,Wij komen allemaal uit die buurt. Zijn maat vult aan: ,,Ik speel net als twee anderen in een band. De rest is onze crew. Het is fantastisch om met elkaar op stap te zijn en Fogerty in het echt te zien spelen. Het is de eerste keer dat we hem live zien spelen.” Een paar meter achter hen staat een zeventiger met twinkelingen in de ogen en een grijns van oor tot oor. Want hij kent Suzie Q, Proud Mary, Born on the Bayou en Who’ll stop the Rain nog uit zijn jeugd. 

Fogerty moest vorig jaar verstek laten gaan tijdens het Holland International Bleusfestival. Hetzelfde gold voor Beth Hart. Haar optreden werd toen op het laatste moment afgeblazen wegens gezondheidsredenen. Het gonsde tijdens het festival dan ook of ze nu wel of niet zou komen. Oplettende festivalgangers hadden haar vrijdag al op het terrien kunnen zien. Dus ze was in Grolloo. Maar met het verleden van deze rockbitch weet je het maar nooit. Voor een groepje uit Valthermond was er geen twijfel mogelijk. Zij kwamen speciaal voor Bet Hart naar Grolloo. Ze werden niet teleurgesteld. De Amerikaanse zangers stond om 22.15 uur op het podium, Ze kwam op haar eigen motherfucking manier terug op het akkefietje van vorig jaar en dankte dat ze er weer mocht staan. Het leek of ze iets goed had te maken, want ze zette en daverende show van twee uur neer, terwijl ze maar anderhalf uur geprogrammeerd stond. En ook hier was de muziekbeleving totaal verschillend, zoals tijdens Leave the Light On. Terwijl enkele jonge dames met een aangeschoten gemoed het nummer uit volle borst mee blèrden, waarop omstander zeiden: laat dat maar aan de zangeres over, stond een meter verderop een meisje met een hele andere emotie bij het nummer. Mooie tranen liepen over haar wangen. Tranen die bij Beth Hart aan het eind van het nummer ook loskwamen. Die emotie kwam ook nog terug tijden I’d Rather Go Blind, waarmee ze het concert en het festival afsloot voor een zeer enthousiast publiek dat tevreden huiswaarts ging.