‘Ik was geen vaste eerste-elftalspeler, omdat ik niet kwam trainen’

GIETEN – Lambert Hollander (82), Harm Zwiers (80), Riekus de Wit (79) en Geert Rutgers (73) hebben elkaar weer gevonden tijdens de reünie in het kader van het 100-jarig bestaan van de voetbalvereniging Gieten. De mannen droegen allemaal het rood-wit-gestreepte shirt en er kwamen in de feesttent ook wat herinneringen naar boven. 

,,Ik was pinchhitter in de jaren 60. Ik was geen vaste speler van het eerst omdat ik niet kwam trainen. Ik moest vanuit Gieterzandvoort komen en was op het land aan het werk met de paarden. En om dan nog op de fiets naar de training te gaan vond ik te veel van het goede. Ik had door mijn werk wel een berenconditie”, aldus Hollander die de dus wel bij het eerste mocht invallen en het net regelmatig vond. ,,Ik was in het seizoen ‘66-’67 topscorer met vijftien doelpunten. Later toen ik bij de veteranen speelde werd ik nog een keer meegevraagd in een degradatiewedstrijd tegen Bareveld. Ik werd onderuit geschoffeld en Rooie Henk Oosting benutte de strafschop, waardoor we met 1-0 wonnen. En ik heb het 100^ste doelpunt van het Veteranenelftal gemaakt”, aldus de opa van eerste elftalspeler Gijs Hollander.

Harm Zwiers begon als veldspeler. ,,Ik stond ’s morgens bij het tweede te kijken en ik werd gevraagd om ’s middags te keepen bij het eerste in Beilen. We verloren met 1-0, maar ik ben nooit meer uit het doel gekomen. Ik begon op mijn 21^ste als doelman en heb zelfs op mijn vijftigste nog acht of negen wedstrijden in het eerste gekeept. Toen riepen ze: Daar komt die ouwe ook weer aan. Ik was altijd erg fanatiek en ging altijd voor de winst. Ik keepte altijd met het betere ellebogenwerk en als spelers doorbraken altijd met de knie naar voren”, aldus Zwiers die later keepertrainer werd en roemruchte keepers bij de club trainde. Hij is ook de enige die nog regelmatig bij het eerste komt kijken. ,,Hij staat dan achter het doel en geeft de keepers nog steeds aanwijzingen”, zegt erelid Jantienus Warners die bij de mannen is aangeschoven lachend. 

Riekus de Wit begon zijn carrière bij STA in Ter Apel. ,,Ik ben gestopt omdat ik mijn enkelbanden afgescheurd had. In de beginjaren 70 zijn we in Gieten komen wonen. Mijn vrouw en ik hadden toen een kinderwens en ik sprak met mijn vrouw af als ze zwanger zou zijn dat ik weer ging voetballen. Toen het zover was ben ik naar de voorzitter gegaan en heb me aangemeld. Jan Klaassens was trainer. Mijn eerste wedstrijd was tegen Wildervank. Ik had een tijd niet gespeeld en was na afloop kapot”, aldus De Wit die ook nog een keer een seizoen topscorer was. ,,Ik maakte toen acht doelpunten.”

Geert Rutgers maakte met een man of vijftien uit onder meer Eext en Gieterveen in de jaren 70 deel uit van het Ponybarteam. ,,Kroegbaas Jan Hatzmann maakte deel uit van het team. We besloten om onder de vlag van vv Gieten te gaan voetballen. Bij de club waren ze eerst niet zo enthousiast. Dat wordt niks, zeiden ze. Ze gaven ons niet meer dan een jaar. Dat liep anders. Het Ponybar-team bestaat nog steeds. We zijn ook een paar keer kampioen geworden. Ik heb tot mijn vijftigste in het team gespeeld. We namen het voetballen erg serieus, maar de derde helft in de Ponybar was meestal de beste helft.”

De derde helft van het jubileumfeest laten de mannen aan zich voorbijgaan. ,,Nee, we houden het zo voor gezien. Het feest laten we aan de jongere generatie over.”

Het feest verliep ‘s avonds feestelijk. Ruim 400 feestvierders vierden het 100-jarig bestaan van de club. ,,Het was een mooie feest met een goede band”, zegt voorzitter Freddy Reugenbrink. ,,We kunnen terugkijken op een geslaagd jubileumfeest. Alles is vlekkeloos verlopen. De jubileumcommissie heeft goed werk geleverd. We kunnen nu op voor de volgende 100 jaar.”