Gezienus Jansen: ‘Rolde is stiller zonder Rolder Activiteiten Stichting’

ROLDE - De Rolder Activiteiten Stichting (RAS) is op 1 januari officieel ophouden te bestaan. Zeventien jaar lang organiseerde de stichting evenementen die het dorpsleven in Rolde kleur en verbinding gaven. Eén van de drijvende krachten achter de RAS was voorzitter Gezinus Jansen – een man met een lang verleden in het Rolder verenigingsleven. Al ver vóór de oprichting van de RAS zette hij zich jarenlang in als vrijwilliger bij clubs en evenementen in het dorp. Met hart en ziel. Nu blikt hij terug.

,,Het is stil geworden in het dorp,” zegt Gezinus Jansen, die vanaf het begin de voorzitter van de RAS was. ,,En ik hoor dat ook van mensen op straat. Ze spreken me aan: Wat jammer dat de RAS er niet meer is’ Dat raakt me, want het laat zien dat we iets hebben betekend voor Rolde.”

Zijn betrokkenheid bij het dorp begon al lang vóór de RAS. ,,Ik hielp bij andere verenigingen, stond klaar als vrijwilliger bij evenementen, zette me in waar het nodig was. Toen we in 2007 de RAS oprichtten, was dat vanuit het idee: laten we een stichting vormen die ruimte biedt aan ideeën, mensen verbindt, en die dingen mogelijk maakt die het dorp mooier maken. Dat is gelukt. Meer dan ik me destijds kon voorstellen.”

Het eerste initiatief van RAS was meteen een voltreffer: de jaarlijkse kinderspelweek in de laatste dagen van de zomervakantie. ,,Drie dagen vol knutselen, spelletjes en plezier voor basisschoolkinderen. Het absolute hoogtepunt was de overnachting in zelfgebouwde hutten. Een avontuur dat kinderen én ouders zich nog steeds herinneren.”

Er kwamen daarna steeds meer activiteiten bij. ,,Ja, het werd al snel een hele agenda. Beeldschoon Rolde bijvoorbeeld. Tijdens die dag werd het hele centrum van Rolde omgetoverd tot openluchtpodium. Met levende standbeelden, straattheater, muziek en veel publiek. Het evenement trok bezoekers uit de hele regio en liet zien wat er mogelijk is als creativiteit en samenwerking samenkomen. Ik ben echt trots op dit mooie evenement.”

Een ander geliefd evenement was volgens Jansen de beachsportdagen, waarbij het centrum van Rolde voor even veranderde in een strand. ,,Met vrachtwagens vol zand toverden we de Grote Brink om tot een sportarena; volleyballen, beachhandbal, spelletjes voor kinderen – het was altijd gezellig en fanatiek tegelijk. Een zomers hoogtepunt voor jong en oud”, aldus Jansen. 

De jaarlijkse Wandel-4-daagse bracht jong en oud in beweging. ,,We stelden zelf de routes samen, regelden het verkeer, verzorgden de veiligheid. Iedereen liep mee: gezinnen, ouderen, kinderen. Elke slotavond had bovendien een eigen thema, wat zorgde voor extra sfeer en verkleedplezier. Speciaal was de rol van het Zorg- en Expertisecentrum Hendrik Kok. Sommige bewoners wandelden mee, anderen moedigden aan. Dan zie je dat een evenement méér is dan alleen een wandeling.”

En dan was er natuurlijk het pop- en rockfestival Boet’n Pop, dat in zeven edities uitgroeide van een kleinschalig dorpsfeest tot een serieus muziekfestival met bekende artiesten en honderden bezoekers. Ieder jaar programmeerden we de winnaar van de Tribute Battle of the Bands – een landelijke wedstrijd voor tributebands. Dat leverde echt kwaliteit op. In 2024 hadden we als hoofdact Bee Gees Forever, een absoluut hoogtepunt. De Brink stond vol, de sfeer was geweldig. We kregen jaarlijks mensen van ver buiten het dorp op bezoek, speciaal voor het festival. Ook zo’n evenement waar ik enorm trots op ben.”

Ook tijdens de coronapandemie liet de RAS zich niet uit het veld slaan. Toen samenkomen niet mocht, bedacht de stichting creatieve alternatieven die wél konden binnen de maatregelen. Zo ontstond de Smikkelwandeltocht, een coronaproof wandeling langs smakelijke stops in en rond het dorp. Ook werd een autorally georganiseerd, waarbij deelnemers vanuit hun eigen auto een puzzeltocht reden door de omgeving. Beide initiatieven brachten mensen op afstand tóch met elkaar in verbinding en werden verrassend goed ontvangen. Het typeert de veerkracht en vindingrijkheid waarmee de RAS bleef denken in mogelijkheden.

Naast de grote, bekende evenementen organiseerde de Rolder Activiteiten Stichting in de loop der jaren nog veel meer activiteiten – te veel om allemaal op te noemen. De Rolder Activiteiten Stichting wilde méér zijn dan een organisator van één of twee evenementen per jaar. Verspreid over de seizoenen bood de stichting daarom een brede mix van activiteiten, voor jong en oud. De kracht zat in de diversiteit. We wilden dat iedereen zich ergens in herkende”, zegt de RAS-voorzitter. ,,Of je nu zes of zestig was — er moest iets zijn waar je naar uit kon kijken.”

De stichting kon rekenen op een trouwe en enthousiaste groep vrijwilligers, meer dan 80 in totaal. ,,Ongelooflijk wat mensen hebben gedaan. Sjouwen, bouwen, plannen. Er was altijd wel iemand die opstond als het nodig was”, zegt Jansen. ,,Zonder hen was er geen RAS geweest. En juist dát is waar we het meest trots op zijn: alles werd bedacht, georganiseerd én uitgevoerd door vrijwilligers. Natuurlijk huurden we podia, geluidsinstallaties of beveiliging in – dat moet gewoon. Maar het opbouwen, de bar draaien, de muntverkoop, het verkeer regelen, opruimen – dat deden we allemaal zelf. En dat is écht uniek”, benadrukt Jansen. ,,En we hadden opvallend veel jeugdige vrijwilligers, wat tegenwoordig echt bijzonder is. Daar ben ik enorm trots op.”

Ook de plaatselijke ondernemers speelden een onmisbare rol. Ze sponsorden, dachten mee en stelden materialen of ruimte beschikbaar. Die samenwerking maakte ook echt het verschil.

Wat de RAS kenmerkte, was het geloof in eigen kunnen. Of het nu ging om het organiseren van een groots festival, het regelen van vergunningen of het uit de grond stampen van een nieuw evenement — telkens weer was er dat vaste vertrouwen: We krijgen het voor elkaar. Die houding, die positieve vasthoudendheid, zat diepgeworteld in de club. Geen praatclub, maar een doegroep. Geen lange lijst met voorwaarden, maar: handen uit de mouwen. Dankzij die mentaliteit wist de stichting het jarenlang vol te houden, te groeien én zich steeds opnieuw aan te passen. Dat doorzettingsvermogen, gevoed door passie voor het dorp, maakte de RAS tot wat het was.

Toch besloot de RAS te stoppen. ,,Dat was heel moeilijk. De laatste jaren werd de regeldruk steeds groter en de kosten liepen op. Ook de samenwerking binnen het dorp met andere partijen verliep soms moeizaam. Er was soms sprake van spanningen of botsende belangen. Dat gebeurt, zeker als meerdere groepen iets willen betekenen voor dezelfde gemeenschap. Vanuit de RAS gezien hadden we gehoopt meer in gezamenlijkheid te kunnen werken, maar we voelden ons soms tegengewerkt of buitenspel gezet. En dat is moeilijk, zeker als je alles vrijwillig en met overtuiging doet. Alles bij elkaar opgeteld leidde dit uiteindelijk tot het besluit om op een goed moment, met opgeheven hoofd, te stoppen.”

Volgens Jansen is er veel begrip in het dorp, maar ook verdriet. ,,Ik word nog regelmatig aangesproken op straat: Wat jammer dat de RAS is gestopt. Dat raakt me. Tegelijk is het hartverwarmend, want het laat zien dat we echt iets hebben betekend. Dat gevoel, dat we iets waardevols achterlaten, maakt het afscheid dragelijker