Joyce de Haan: ‘Taboe over aangepast sporten moet eraf’

ROLDE – Hé, je laten voorttrekken door twee honden, dat is geen kunst; zo kan ik het ook, is een opmerking die Joyce de Haan uit Rolde vaak te horen krijgt als ze meedoet aan hardloopwedstrijden. Ze heeft altijd wel haar weerwoord klaar. Mensen binden wel in als ze haar verhaal vertelt.

Joyce de Haan heeft fibromyalgie. Fibromyalgie is een chronisch pijnsyndroom dat wordt gekenmerkt door een combinatie van wijdverspreide spierpijn, stijfheid, extreme vermoeidheid en slaapproblemen. “Na dit gesprek moet ik ook anderhalf uur rusten”, zegt Joyce. “Ik ben snel vermoeid en ik breng een deel van mijn tijd in een rolstoel door. De spierziekte of reuma is bij mij gelukkig niet progressief.”

Een goede remedie voor haar klachten is voor Joyce sporten. “Met sporten kom ik beter de dag door. Dat doe ik in de sportschool met krachttraining, bootcamps en boksen, en met hardlopen. Ik heb ook nog twee pubers, allebei met een rugzakje; dan is even sporten heerlijk. Het is echt een uitlaatklep voor mij.”

Hardlopen doet ze met behulp van haar honden Joy en Morli. Ze laat zich door de dieren voorttrekken. Zo deed ze onlangs nog mee aan de 10 kilometer van de Run van Gieten met haar hondjes. Dan krijg je opmerkingen en kijken mensen er raar tegenaan. Maar het levert ook mooie gesprekken op. Op aangepast sporten rust nog best wel een taboe; dat wil ik doorbreken. Dan vertel ik de mensen mijn verhaal en dan heeft men er wel begrip voor. Dat ik aan dergelijke evenementen mee mag doen, vind ik ontzettend gaaf. Het gaat mij ook niet om het winnen, maar vooral om het meedoen. ”

Het kost Joyce drie keer zo veel tijd om te sporten. “Niet alle sportscholen hebben de tijd en de ruimte om mij te begeleiden. Ik ga nu naar een sportschool in Assen waar men begrip heeft voor mijn situatie en ook de tijd neemt om mij te begeleiden. En de training helpt. Ik ging eerst wandelen en vervolgens hardlopen. Een jaar geleden deed ik nog de vijf kilometer. Nu kan ik de tien kilometer ook aan, samen met mijn hondjes.”

Joyce wil graag het taboe op aangepast sporten doorbreken. “Er moet meer aandacht voor zijn. Bewegen is heel belangrijk, ook voor mensen met een beperking. Vaak moeten ze een drempel over. Ik ben niet op mijn mondje gevallen en geef wel aan wat nodig is. Maar veel mensen zijn niet zo mondig en komen niet aan wat ze nodig hebben, terwijl zij een beetje meer bewegen juist goed zouden kunnen gebruiken. Aangepast sporten is anders, maar je kunt het liggend, zittend, staand en lopend doen. Het belangrijkste is dat je het doet. En vooral met plezier, want dan komen er stoffen vrij waardoor je je beter gaat voelen.”

Volgens Joyce is er nog een heel terrein te winnen, ook bij verenigingen, sportscholen en andere instellingen. “Sporten geeft mij een voldaan gevoel; dat wil ik ook voor anderen bereiken door mijn verhaal te vertellen.” Ze nam al contact op met de sportcoaches van de gemeente Aa en Hunze en kwam in contact met Renate Bijker van Sport Drenthe. “Zij heeft aangepast sporten in haar portefeuille. Via haar wil ik als een soort ambassadeur het aangepast sporten uitdragen. Ik wil een voorbeeld zijn voor anderen. Het zou mooi zijn als ik eraan zou kunnen bijdragen dat aangepast sporten gelijkwaardig wordt aan normaal sporten. Want sporten is mijn ding, mijn uitlaatklep, en dat gun ik iedereen. Daar wil ik het laatste restje energie dat ik nog over heb graag in stoppen.”

Mensen die meer informatie willen over aangepast sporten, kunnen contact opnemen met Renate Bijker van Sport Drenthe via rbijker@sportdrenthe.nl of met Lianne Berden, sportcoach Aa en Hunze (lberden@aaenhunze.nl).