Ilse Hooiveld (met gele waaier) samen met haar broer en vrienden op het Holland International Bleusfestival in Grolloo.
Ilse Hooiveld (met gele waaier) samen met haar broer en vrienden op het Holland International Bleusfestival in Grolloo. (Foto: Henry Koops)

‘Festivalgangers lopen in wei waar mijn pony’s liepen’

Algemeen

GROLLOO – Het weekend van het Holland International Bluesfestival staat altijd geblokkeerd in de agenda van Ilse Hooiveld. “Dit wil ik niet missen. Het is voor mij altijd thuiskomen”, zegt de inwoonster van Leeuwarden, die geboren is in Grolloo. Toch beleeft ze het festival altijd met gemengde gevoelens.

“Hier stonden vroeger mijn pony’s in de wei. Nu lopen er festivalgangers rond. Mojo heeft de grond en de boerderij waar wij woonden van mijn moeder gekocht. Ze heeft een mooi plekje in Grolloo teruggekregen. Daar staan we nu met een man of veertig met tentjes in de tuin, maar ik had hier ook kunnen wonen.”

Ilse is de dochter van Jan Hooiveld, de grote man achter de Hayfield Bluesband. “Mijn vader is er mede verantwoordelijk voor dat het Holland International Bluesfestival in Grolloo is gekomen. Hij is met enkele anderen begonnen met het organiseren van bluesoptredens in Grolloo en daar is uiteindelijk dit festival uit voortgekomen. Dat vult mij met trots.”

Bluesmuziek werd Ilse met de paplepel ingegoten. “Dat is logisch met een vader in een bluesband. Mannen als Harry Muskee, Erwin Java en Herman Brood kwamen regelmatig bij ons over de vloer. Harry Muskee reed tijdens een kinderfeestje van mij in de tweede auto. Hoorde ik later dat hij helemaal geen rijbewijs had. En met Lola Brood heb ik een zomer in Griekenland gewerkt. We hebben samen heel wat mensen naar binnen gepropt.”

Dat proppen doet ze nog steeds. “Mijn partner moet ieder jaar met mij mee naar het bluesfestival. Hij moet weten waar ik vandaan kom en waar mijn roots liggen. Zo neem ik een heleboel mensen op sleeptouw mee.”

Voor Ilse is het belangrijk dat de bluesmuziek een podium krijgt. “Het is mooi dat dat op mijn weilandje kan. De bluesmuziek moet gehoord worden en het is fijn dat de bluesmuziek in Grolloo voortleeft.” Haar vriendin, met ook een connectie met de Hayfield Bluesband, vindt het jammer dat er maar weinig bluesmuziek is te horen tijdens het festival. “De bluesmuzikanten stoppen ze weg op het kleine podium, terwijl al die countrybands op het grote podium mogen spelen.” Ilse kijkt er iets genuanceerder naar. “Ik werk zelf in de evenementenorganisatie en ik weet hoe lastig het kan zijn om een evenement voor elkaar te kunnen krijgen. Het belangrijkste is dat de bluesmuziek in Grolloo te horen blijft.”

De dochter van Jan Hooiveld genoot dan ook van het optreden van Erwin Java, op het grote podium. “Dat was echt genieten. Ik heb een traantje gelaten, want er kwamen weer veel herinneringen naar boven. Mensen dachten dat het zweet was, maar het waren toch echt tranen.”