Bob en Lucia Simon hoeven niet meer 24 uur per dag aan te staan

GIETEN – Bob (61) en Lucia Simons (60) stoppen na 35 jaar om samen als echtpaar een verloskundigenpraktijk te runnen. Francis Hut-Strating uit Gieterveen komt in de praktijk en Bob doet een stapje terug. De praktijk gaat per 1 februari verder als Verloskundigen praktijk de Hondsrug. 

Bob en Lucia Simons namen in 1988 de praktijk over van Thora Kuizenga aan de Gieterveldweg in Gieten. ,,Het was een locatie zonder stroom. Dus de start was erg primitief”, blikt het echtpaar terug. ,,We hebben op veel locaties spreekuur gedaan en zitten nu met onze praktijk in het Gezondheidscentrum.” 

Francis Hut-Strating liep elf jaar gelden stage bij het stel en komt nu bij Lucia in de praktijk die het gebied van Aa en Hunze en Borger-Odoorn bestrijkt. ,,De praktijk is te klein voor drie personen, daarom doe ik een stapje terug”, zegt Bob. ,,We sorteren op deze manier voor op het moment dat ook Lucia wil stoppen, dan hoeven we nog maar op zoek naar één vervanger. Het is moeilijk om opvolging te regelen, maar we vinden het belangrijk dat de praktijk voor de regio behouden blijft.”

 ,,Francis gaat ook in Borger screeningsecho’s maken, waar zwangeren nu voor naar Groningen of Emmen moeten. ,,Het aantal echo’s is door de jaren heen toegenomen. Van de zes echo’s zijn er drie echt noodzakelijk. Het wordt vooral gedaan omdat zwangeren het willen. We doen al die echo’s als service voor de cliënten. En het is natuurlijk fijn als dit dicht bij huis kan”, vult Lucia aan.

Een andere verandering in de loop der jaren is dat zwangeren in het ziekenhuis willen bevallen. ,,Dertig jaar geleden beviel 90 procent thuis. Nu nog maar 10 procent. Men denkt dat het veiliger is, maar dat is slechts een schijnveiligheid. We hebben 4000 bevallingen gedaan. De beleving van mensen is heel eigenaardig. De verhalen gaan dat we om de haverklap met 180 kilometer per uur naar het ziekenhuis rijden. Dat is niet de praktijk. In al die jaren zijn we slechts 10 keer met echte spoed naar het ziekenhuis gegaan. Het aantal keren dat we de zuurstofkoffer hebben gebruikt is op een hand te tellen. Zwangeren gedragen zich in het ziekenhuis ook meer als patiënt, ze gaan direct op bed liggen. Dat doen ze thuis niet. En de mannen hebben thuis vaak meer te doen, voelen zich daar vaak nuttiger. Het drukt ook op de capaciteit van de ziekenhuizen. Het komt voor dat er geen plek is voor iemand die juist in het ziekenhuis moet bevallen, omdat die plaats wordt ingenomen door iemand die thuis had kunnen bevallen.” 

Alle bevallingen zijn bijzonder. Voor Bob was het bijzonder dat hij de bevallingen van zijn eigen vrouw heeft kunnen doen en Lucia hielp bij de geboorte van haar kleinkinderen. ,,We hebben zoveel bevallingen gedaan dat je denkt nu weet ik het wel, maar we worden nog steeds verrast. Ook moeten we de laatste jaren zwangeren vaker geruststellen. Ze lezen de meest ernstige dingen op internet. Dus moeten we al die onwaarheden die op internet staan rechtzetten.”

Het contact met de mensen is het leuke van het vak vinden de Simons. Lucia gaat dan ook met veel plezier nog een paar jaar door. Voor Bob breekt een andere periode aan. Hij gaat als koerier aan de slag. ,,Een baan van 08.00 tot 17.00 uur. Geen avond, nacht en weekenddiensten meer. In juli 2022 hebben we voor het laatst samen een weekend vrij gehad. Straks hebben we dat om de 14 dagen. Daar kijken we naar uit.”