Loopgroep Gieten brengt Bevrijdingsvuur naar Gieten
AlgemeenGIETEN – Het bevrijdingsvuur is vanavond ontstoken bij het gemeentehuis in Gieten. Het vuur werd door Loopgroep Gieten vanuit Wageningen naar Gieten gebracht en overgedragen aan burgemeester Anno Wietze Hiemstra, die het bevrijdingsvuur in Gieten aanstak.
Het bevrijdingsvuur in Gieten vatte moeizaam vlam, zoals op zo veel plaatsen in de wereld waar de vreugdevuren voor de vrijheid maar niet tot ontbranding komen. Maar toen het Gieter vuur eenmaal aanwakkerde, stond de burgemeester even stil bij de prestatie van de Gieter hardlopers. “We zagen jullie gisteravond allemaal op tv toen Bevrijdingsdag begon in Wageningen. Jullie hebben 180 kilometer gelopen om de vrijheid door te geven en dit bevrijdingsvuur is een motivatie om die vrijheid te behouden.”
De tien lopers van Loopgroep Gieten troffen het niet bij het begin van hun tocht. “We begonnen in de regen. Toen het droog werd, was het warm. Het was een pittige nacht”, vertelt Mark Feldmann. “De zon kwam op bij Apeldoorn. Maar toen kwam ook de noordenwind opzetten en werd het koud. Het was flink afzien.”
De lopers liepen met zijn tweeën vijf kilometer, met een begeleider op de fiets. De rest zat in een busje. Na elke vijf kilometer werd er gewisseld. “De meeste lopers zijn lange afstanden gewend. Het was daarom vreselijk om na elke vijf kilometer te moeten stoppen. Wat me wel meeviel, was dat je door het lopen weer helemaal fris werd. Sommigen van ons zijn direct uit het werk in de auto gestapt en naar Wageningen gereden. Ik ben nu 36 uur wakker; ik merk het nu nog niet. Dat komt denk ik door de adrenaline, maar de klap zal zo wel komen.”
Feldmann had genoten van de samenwerking tussen de leden van de Gieter loopgroep. “We hadden wat blessuregevalletjes, maar die werden door de andere leden van de groep opgevangen. Zo liep de een wat minder en de ander wat meer. Het gedachtegoed van de estafette gaf je ook motivatie. Het afzien van ons plaats je in perspectief. Ons lijden is niet te vergelijken met wat de mensen in de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt. We hebben niet geslapen en het was koud, maar vergelijk dat met wat mensen nu allemaal meemaken in oorlogsgebieden. Wij kunnen dit doen in vrijheid. En dat moeten we koesteren. Dat gedachtegoed gebruik je als motivatie: niet zeuren, maar doorgaan.”
Het bevrijdingsvuur in Gieten wakkert nu volop. “Je kunt je er ook lekker aan opwarmen, want ik ben koud en stijf. Maar ik ben blij dat we onze missie hebben volbracht en dat we het bevrijdingsvuur samen naar Gieten hebben gebracht. En zo denken de andere lopers er ook over”, besluit Feldmann.
