Apothekersassistenten uit Gieten leggen ook werk neer

GIETEN - De apothekersassistenten uit het Noorden hebben van vrijdag tot en met maandag hun werk neergelegd. Ze staakten voor een betere CAO. De apothekersassistenten van Service Apotheek Oostermoer in Gieten hebben ook meegedaan.

Jolanda is een van de stakers uit Gieten. ,,Er wordt gedacht dat we geen werkdruk hebben, ook door onze werkgevers. Ik heb van nature een positieve instelling en mijn ogen dicht gehad voor hetgeen wat er speelt. Nu is het bij ons ook relatief goed geregeld. Onze apothekers doen er alles aan om de werkprocessen zo goed mogelijk en soepel te laten lopen. Echter, merk ik helaas ook dat de werkdruk hoger en hoger wordt en er gesneden gaat worden in personeel. Zelfs in Oostermoer! Mijn positiviteit zakt weg. Zien ze wel dat we naast de iets te lange kletsmomenten die we nemen om bij te komen, keihard werken? Dat we bang zijn voor de toekomst in de apotheek? ,,En gaat er iemand weg, dan komt er niemand voor terug”, vertelt ze haar motivatie om te staken.

Geestelijke uitputting
Ze vervolgt haar verhaal ook namens haar collega’s. ,,Sinds de stakingen zijn we er nog bewuster van geworden wat we eigenlijk allemaal presteren op een dag, hoe we er soms tegenop zien om aan de balie te staan vanwege de medicijntekorten en het preferentiebeleid die we maar moeten verantwoorden. Hoe we steeds minder zorg kunnen leveren door de administratieve rompslomp die de zorgverzekeraar van ons vraagt. Soms durven we iemand niet te bellen en moeten we er de moed voor verzamelen. Het is een geestelijke uitputting waardoor je in je vrije tijd nog met je werk bezig bent. Onze oudere collega’s kunnen al die nieuwe regels die we ons continu eigen moeten maken niet altijd bijbenen, met groot verdriet tot gevolg. Het is de dagelijkse gang van zaken geworden die we als normaal zijn gaan ervaren. Vol te houden tot je pensioen is het niet! Dit zegt toch genoeg.”, zegt de stakende apothekersassistente.

Pionnetje
,,Zorgdragers zijn we allemaal, toch kunnen we ons werk aan het einde van de dag niet altijd meer afmaken. Ik voel me soms een pionnetje van de zorgverzekeraars die de shit maar mag oplossen. En dat voor een CAO die minstens 20 procent achterblijft op het personeel in het ziekenhuis. Hoe dan? Veel kennis, veel werkdruk, te weinig salaris. Steeds meer assistenten gaan weg of twijfelen om in het ziekenhuis te werken of een carrièreswitch te maken. Nieuwe aanvoer van personeel is er nauwelijks. Dit maakt de toekomst onzeker.”

Patiënten
Naast een beter CAO staakten de apothekersassistenten voor bewustwording bij patiënten. ,,Wij voeren als grotendeels zelfsturend team eerstelijns zorg. Als het rustig lijkt in de apotheek zijn we op de achtergrond bezig om alle complexe dilemma’s op te lossen die de medicijntekorten met zich meebrengen. We zijn niet enkel doosjesschuivers. Voordat je de medicijnen meekrijgt is het recept bij meerdere collega’s geweest en moeten we een boel controles en administratieve handelingen verrichten. Dag in, dag uit, overleggen we over het aanpassen van een dosering en moet er een heel ander middel komen omdat het niet samen kan met andere medicatie of door een bepaalde aandoening of verminderde nierfunctie. We merken voorschriften of doseringen op die niet juist zijn voorgeschreven. Jullie zijn toch niet de arts, krijgen we vaak te horen. Dat klopt, de artsen vragen ons echter wel om alternatieve middelen als een medicijn niet beschikbaar is, we hebben een signalerende functie en doen de eindcontrole. We zijn er nog goed in ook. Niet alleen deze mensen maar ook WIJ zijn afhankelijk van de zorgverzekering. Wees lief voor ons en elkaar! Gelukkig is onze patiëntengroep in Gieten en omstreken, vergeleken met bijvoorbeeld de stad, vaak begripvol en vindt er geen fysieke agressie plaats. Helaas hebben wij wel dagelijks te maken met ontevreden, mopperende en ook boze patiënten. Wij hebben in die zin wel te maken met verbale agressie. Het is ook nog eens zo dat we deze mensen vaak goed begrijpen, maar er echt niks aan kunnen doen.”

Waardering
Bij de vraag werkdruk zijn de assistenten volgens Jolanda allemaal bescheiden geweest. ,,Dit was ook te zien bij de landelijke staking die erg gemoedelijk is verlopen. Ja, we zijn afhankelijk van de zorgverzekering. Feit blijft dat onze werkgevers onze CAO niet op orde hebben. OVA gelden (Overheidsbijdrage in de Arbeidskostenontwikkeling) worden gebruikt om andere tekorten op te vullen. Dit kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. Ik kan me voorstellen dat werkgevers de andere kant op kijken, omdat ze niet weten waar ze het geld vandaan moeten halen. Echter schijnen ze zelf wel een prima CAO te genieten. Geef ons ook onze waardering voor ons werk en maak die CAO rond. Ga daarna verder onderhandelen met de overheid en verzekeraars die alle macht lijken te hebben. Ik ben ervan overtuigd dat alle assistenten de werkgevers hierin zullen steunen”, zegt Jolanda. ,,Ik ben enorm dankbaar en trots dat we als team naar de stakingsbijeenkomsten zijn geweest en gesteund worden door de vakbonden, meer dan 10.000 assistenten en veel van onze patiënten.”

Beetje hulp
Ze heeft ook nog een verzoek. ,,Het zou ons ontzettend helpen als de mensen die nog geen herhaalservice hebben of willen, bij het pakken van de laatste strip hun medicijnen alvast bestellen via onze app of de herhaaltelefoon en wachten op de mail dat het klaar ligt. Onze afhaalautomaat is 24 uur per dag open. Als het binnen 48 uur wordt opgehaald hoeven we geen retouren eruit te halen en hebben we tijd voor andere werkzaamheden. Dit helpt allemaal om de wachttijd in de apotheek te verkorten en onze werkdruk te verlagen.”

De apothekersassistenten uit het Noorden kwamen vrijdag bijeen in Groningen. In totaal ging het om ongeveer zeventig apotheken in de drie noordelijke provincies. De apothekersassistenten voeren actie voor een betere cao. Het is de zevende regionale actie. Eerder waren er stakingen in het noorden van Zuid-Holland, de Achterhoek, Zuid-Limburg, in Tiel en Veenendaal en in Den Haag en omgeving. Onlangs was er ook een grote landelijke apothekersstaking. Dat heeft toen weinig uitgericht. Daarom werd er nu een regionale staking gehouden. CNV en FNV eisen een loonsverhoging van minimaal 6 procent, met terugwerkende kracht vanaf 1 juli, en een minimumuurloon van 16 euro. De werkgevers willen niet verder gaan dan een loonsverhoging van 2 procent.