Oekraïense kinderen vergeten oorlog even tijdens voetbalclinic

ROLDE – Sibi, de mascotte van FC Emmen, heeft het warm. Het zonnetje schijnt op sportpark Boerbos in Rolde en voert de temperaturen op naar boven de 25 graden. Het is zweten in het pak, maar hij poseert geduldig - één voor één - met de Oekraïense kinderen voor een foto. En tot slot moet er ook nog een groepsfoto gemaakt worden.

De Oekraïense vluchtelingen, die verblijven in Rolde, Grolloo en Papenvoort, krijgen vanmiddag een voetbaltraining van medewerkers van FC Emmen. Dit gebeurt op initiatief van Frederiek Dilling, ze is vrijwilliger in het opvangcentrum in Papenvoort. ,,Het idee ontstond rond de oefenwedstrijd FC Groningen – FC Emmen in Rolde. Ik vond het een leuk idee om de mensen in het opvangcentrum deze wedstrijd te laten bezoeken en heb contact gezocht met FC Groningen, die de kaartverkoop regelde. Het bleek niet mogelijk te zijn om naar sportpark Boerbos te komen, maar de Groninger profclub kwam met een alternatief. De groep mocht naar de Euroborg komen om de wedstrijd FC Groningen – FC Volendam te bezoeken. Ik heb Drenthe Tours, sponsor van FC Emmen, gevraagd of zij het vervoer konden regelen. En zo ging een groep van 60 Oekraïense vluchtelingen naar de Euroborg om Groningen gelijk te zien spelen tegen Volendam.”

Dilling dacht als FC Groningen iets doet, dan wil FC Emmen wellicht ook wel iets doen. ,,Ik heb contact gezocht met de club en ze wilden wel een clinic geven. De club heeft goede ervaringen in Rolde. En Rolder Boys wilde hun accommodatie wel beschikbaar stellen. De Oekraïense kinderen zijn wat minder enthousiast als het op voetbal aankomt, dan Nederlandse kinderen. Maar er waren toch twaalf kinderen die in de gemeente Aa en Hunze verblijven die wel training wilden van mensen van een profclub. De clinic werd door de hittegolf nog een weekje uitgesteld, maar vrijdag was het dan zover.”

En zo kwamen Robin Poeste, Marcel Sulmann en Hugo de Olde naar het sportpark van Rolder Boys om de kinderen de beginselen van het voetbal bij te brengen of de aanwezige kwaliteiten te verbeteren. Het trio werkt voor de Stichting FC Emmen Naoberschap. Ze organiseren veelal maatschappelijke activiteiten. Zo waren ze eerder actief op basisscholen, het AZC in Emmen en in de gevangenis. ,,We proberen jongeren bijvoorbeeld wegwijs te maken naar werk. Maar ook organiseren we activiteiten voor ouderen die wel wat gezelschap kunnen gebruiken, zoals het wandelvoetbal. FC Emmen heeft inmiddels ook twee G-voetbalelftallen. En we verzorgen clinics voor speciale doelgroepen, zoals asielzoekers en deze vluchtelingen uit Oekraïne. Het is dankbaar werk”, zegt Hugo de Olde. ,,Je merkt sinds corona dat het maatschappelijke vraagstuk is toegenomen. De maatschappelijke problemen zijn de afgelopen jaren enorm gegroeid. Het is belangrijk dat alle mensen in de maatschappij mee kunnen doen. Wij als stichting willen zoveel mogelijk mensen bereiken een steentje bijdragen om zoveel mogelijk mensen in de maatschappij mee te latend draaien.”

De Jonge en zijn kompanen zijn blij dat ze de Oekraïense kinderen een leuke middag hebben bezorgd. Ze hebben de jeugd een dik uur in het zweet gejaagd en lekker laten ballen. ,,Deze kinderen zitten in zeer lastige situatie. Ze hebben vanmiddag veel plezier gemaakt. Ze kunnen voor even de rompslomp van de oorlog in hun thuisland vergeten. Kijk, daar doe je het voor”, zegt de Olde.

Terwijl de kinderen achter de bal aan rennen, staan enkele moeders de verrichtingen van hun kroost te bekijken. Eén van hen is Oksana Filippova. Ze woont in Dnipro, een stad met meer dan een miljoen inwoners in het midden van Oekraïne en ontvluchtte met haar drie kinderen Vika (6), Yaraslav (7) en Ivan (11) de oorlog. ,,Een fabriek in de stad werd op 11 maart gebombardeerd. Hierbij kwam een persoon om. Ik besloot om mijn kinderen in veiligheid te brengen. Het bombardement was om 06.00 uur in de ochtend. ’s Middag om 16.00 uur stond ik met mijn kinderen op het treinstation. Ik heb alleen de nodige documenten gepakt en wat eten. Kleding en andere spullen heb ik achtergelaten, want ik had mijn handen meer dan vol aan mijn drie kinderen’, vertelt Filippova. De lerares was vijf dagen onderweg en ze kwam op 16 maart in Nederland aan. Ze werd opgevangen bij zangeres Martijje in Rolde. ,,Mijn man bleef achter om te vechten in het leger. Ook mijn moeder moest ik achterlaten. Ze was te ziek om te vluchten. Ik wist niet wat ik er mee aan moest, maar de veiligheid van mijn kinderen was het belangrijkste. Daarom ben ik het land ontvlucht. Ik krijg af en toe een appje van mijn man. En eenmaal in de week belt hij om te laten weten dat het goed met hem gaat”, zegt ze bezorgd.

Filippova geeft aan dat ze geweldig is opgevangen door Martijje en haar familie. ,,We hebben een geweldig kosthuis. Ze helpen ons vooral met het invullen van alle documenten, want het invullen van de Nederlandse formulieren is voor ons erg lastig”, vertelt ze in goed Engels. ,,Maar alle mensen in Rolde helpen ons geweldig. Daar zijn we erg dankbaar voor.” Hoe goed de moeder en haar drie kinderen het hier ook hebben, ze hoopt dat de oorlog snel voorbij is en dat ze terug kan naar Oekraïne om herenigd te worden met haar man. Ze volgt het nieuws uit haar land op de voet. ,,Ik maak me erg veel zorgen. Vooral..” Ze pakt haar telefoon en zoekt het woord op op Google Translate en laat me het scherm zien: ‘Kerncentrale’ staat er. ,,De kerncentrale van Zaporisja ligt op 80 kilometer van Dnipro. Je moet er niet aan denken wat daar kan gebeuren. Ik ben erg bang dat het daar mis gaat.”

Ze kijkt weer op het veld, waar haar kinderen achter een bal aan rennen. ,,Ze hebben niet zoveel met voetbal. De middelste een beetje. De oudste houdt meer van schaken, maar ziet dit als een mooie training”, zegt hun moeder glimlachend. ,,Het bezoek aan FC Groningen was ook erg leuk. We hadden nog nooit een voetbalstadion vanbinnen gezien. Ook in Oekraïne niet. Het was een geweldige ervaring. Hopelijk kunnen we dat nog een keer ervaren.”

De trainers maken een eind aan de clinic. De kinderen gaan nog met Sibi op de foto en krijgen een certificaat uitgereikt. Rolder Boys had een zakje snoep en wat drinken geregeld. Drie wat meer talentvolle jongens hebben de smaak te pakken gekregen en willen zich graag aanmelden bij Rolder Boys. Oksana Filippova moet daarom nog even in actie komen, omdat ze goed Engels spreekt moet ze de contactgegevens uitwisselen met de vrijwilliger van de Rolder voetbalclub. De Boys kunnen dus binnenkort drie nieuwe leden begroeten. En wellicht zit er voor deze talentjes meer in en worden ze in de toekomst wellicht gescout door een profclub. De eerste contacten zijn er.