Eext werd tweede huis voor Haagse evacué uit WOII

DEN HAAG/EEXT - De hongerwinter van 1944-1945 kende veel slachtoffers. In de steden stierven toen duizenden mensen als gevolg van de kou, ziekte en ondervoeding. Om aan die penibele situatie te ontsnappen werden toen circa 50.000 stadskinderen geëvacueerd naar het platteland van Drenthe en Groningen waar nog wel voedsel was. Corrie van Selm uit Den Haag was één van hen. Zij vond onderdak bij de familie Zwiers in Eext en later ook bij de familie Schuiling vond ze in het dorp een tweede thuis waarvoor zij hen altijd zeer dankbaar is geweest. Van Selm was de laatst levende evacué. Ze overleed onlangs in Den Haag op 88-jarige leeftijd.

De 10-jarige Corrie van Selm woonde met haar ouders en haar broer Ary in het Laakkwartier in Den Haag. Hun oudere broer John zat ondergedoken om aan de Duitse Arbeitseinsatz te kunnen ontkomen. Wanneer de Duisters vanuit het aan Laakkwartier grenzende Rijswijkse Bos de V2-raketten naar Engeland afvuurden, zat Corrie altijd angstig in het trappenhuis van haar ouderlijke woning. Met de raketlanceringen ging het immers nog weleens mis. Dan sloeg zo’n raket in de nabije omgeving in waarbij doden en gewonden vielen.

Naar gastouders
Om aan ondervoeding in Den Haag te ontkomen werd Corrie in het najaar van 1944, met veel andere Haagse kinderen, op treintransport gesteld. Zij kwam uiteindelijk op het station in Assen aan alwaar vele vrijwillig aangemelde Drentse gastouders stonden te wachten. Corrie mocht mee met Thie Zwiers (1904-1974) die met zijn vrouw op een boerderij aan de Naweg in Eext woonde.

Heimwee
Ondanks de hartelijke en liefdevolle opvang van familie Zwiers had de kleine Corrie in het begin veel verdriet, vooral heimwee naar haar moeder. Gelukkig woonde er een leeftijdsgenootje van haar op een boerderij aan de overkant: Diny Bruins, wiens moeder tegen haar zei: ,,Diny, ga jij eens spelen met dat van heimwee huilende wicht uit Holland”. Met dat aardige buurmeisje begon Corrie in Eext te wennen. En dat was met Diny ook gelijk het begin van een vriendschap voor het leven.

Kort na de bevrijding voegde Corries broer Ary, die in Groningen onder was gebracht, zich ook bij de familie Zwiers. En enige tijd later, toen dat mogelijk werd, kwam hun vader zijn kinderen in Eext ophalen en al liftend ging men met legertrucks weer terug naar Den Haag.

Thuis in Eext
Corrie is de familie Zwiers en Diny Vedder-Bruins altijd zeer dankbaar geweest voor de gastvrije en hartelijke ontvangst tijdens de oorlog in Eext. Mevrouw Zwiers overleed rond 1960. Maar met de kort na de oorlog geboren zonen, Hendrik-Jan en Hendrik ontstond eveneens een hechte band.

Vanaf begin jaren 60, eerst met haar man Lo ten Dam, en later met hun toen geboren kinderen Louis en André, ging Corrie jaarlijks naar Eext om Thie Zwiers (toen inmiddels boer in ruste en verhuisd naar de Annerweg), vriendin Diny Bruins en andere bekenden te bezoeken.

Corrie voelde zich thuis in Eext, zij en haar gezin werden daar altijd met open armen ontvangen en haar bezoekjes werden jaarlijkse vakanties. En Thie Zwiers ging ook regelmatig bij Corrie in Den Haag en later in Rijswijk op bezoek.

Tijdens die bezoeken en vakanties in Eext kwam Corrie in contact met haar leeftijdsgenoten Willem en Grietje Schuiling, die een stukje verderop, aan ‘t Witzand, hun boerenbedrijf runden.

Nieuw logeeradres
Nadat Thie Zwiers in 1974 overleed en diens boerderij werd verkocht, zei de familie Schuiling direct dat Corrie en haar gezin bij hen een nieuw logeeradres hadden. En als zoon Roelof Schuiling (later in 1986 met een 14e plek de Elfstedentochtheld van Eext) op schaatsbaan De Uithof in Den Haag een wedstrijd had, waren Willem en Grietje bij Corrie in Rijswijk natuurlijk van harte welkom.

Zoon André
Met name zoon André kwam midden jaren 70 ook graag alleen bij de familie Schuiling logeren. ,,In die jaren heb ik, als jongetje uit de stad, bij de familie Schuiling een prachtige en zeker ook een zeer leerzame tijd gehad.  En waar ik met hen kwam, vertelden zij altijd wie ik was en vooral wie mijn moeder was. En dan moesten wij direct binnenkomen voor limonade en koekjes. Iedereen kende mijn moeder of had toen wel over haar gehoord. In die tijd was mijn moeder een bekendheid in Eext.”

Bevrijdingsfeesten
Voor de viering van 50-bevrijding in Eext op 5 mei 1995 kreeg Corrie als oorlogsevacué een speciale uitnodiging. Op de feestavond werd Corrie geflankeerd door de broers Hendrik en Hendrik-Jan Zwiers alsook door Willem en Grietje Schuiling. En, nadat vriendin Diny haar dorpsgenoten over haar belevenissen in de oorlog had verteld, sprak Corrie in een volgens alle aanwezigen indrukwekkende speech die avond haar dankbaarheid uit naar Eext en de Eextenaren voor de gastvrijheid en hartelijkheid in en na de oorlog. Natuurlijk in het bijzonder naar de familie Zwiers, Diny Vedder-Bruins en de familie Schuiling.

,,Ook op 5 mei 2005 was mijn moeder weer door het dorpsbestuur als eregast uitgenodigd, voor het 60-jarig Bevrijdingsfeest.”, vertelt zoon André. ,,Ook voor mij voelde dat als thuiskomen. Bijzonder was dat in de aanloop naar dat Bevrijdingsfeest Radio Drenthe toen, met Diny als studiogast, ook uitgebreid aandacht bleek te hebben besteed aan mijn moeder, haar oorlogsverhaal en haar trouwe bezoeken daarna aan Eext.”.

Dankbaar
Corrie van Selm is de mensen in Eext altijd zeer dankbaar gebleven en heeft hen in Eext zolang dat ging en kon nog ieder jaar trouw en met veel plezier bezocht, de laatste keer in 2018.